Crisis . . . welke crisis?

(Deze pagina is nog in ontwikkeling)

Grotere veranderingen in iemands leven treden vaak pas op na een crisisperiode. Wat als uitzichtloos en verschrikkelijk wordt ervaren op het moment dat men midden in zo’n crisis verkeert, blijkt later vaak de aanzet te hebben gegeven tot een bewustere en heilzamere manier van leven.

Op dit moment verkeert de wereld in een transformatieproces, een crisis, waarin een groot aantal verschrikkelijke en ogenschijnlijk uitzichtloze problemen samenkomen en elkaar versterken. Mijn persoonlijke ervaringen met crises helpt mij te zien dat de huidige tijd een bijzondere kans biedt aan de gehele mensheid, op voorwaarde dat een aantal zaken wel wezenlijk verandert. Grijpen we die kans aan, dan wacht ons allen een mooie ‘nieuwe tijd’. Laten wij haar liggen, dan is de uitkomst dit keer waarschijnlijk werkelijk verschrikkelijk; zij kan dan leiden tot de uitroeiing van een zeer groot deel van het leven op deze planeet. Ik ben dus geen pessimist, maar zie mezelf, gesteund door zeer veel wetenschappelijk bewijs (o.a. aangedragen door de club van Boedapest), als een optimistisch realist.

Welke crises komen nu samen?
Er zijn momenteel vijf grote uitdagingen: a. de klimaatcrisis, b. de overbevolkingcrisis, c. de drinkwatercrisis d. de energieschaarste en e. de toenemende armoedekloof. Samen zijn zij een potentiële voedingsbodem voor maatschappelijke en politieke conflicten.

a. Van de wetenschappers die zich met de klimaatverandering bezig houden verklaart 99% dat menselijk handelen aan de basis ligt van de opwarming van de aarde. Naast toename van de al bestaande vervuiling (met toenemende gifstoffen en hormonen in grond, atmosfeer en drinkwater), vermindering van de biodiversiteit, vermindering van de hoeveelheid zuurstof in de atmosfeer, zullen de megarampen (aardbevingen, orkanen, overstromingen) die nu al zichtbaar zijn alleen maar toenemen. Is dat de toekomst die we willen? Helaas kiezen bevolkingen in democratische landen steeds voor regeringen die dit probleem niet serieus nemen. Nederland is daar een goed (slecht) voorbeeld van. Terwijl vooroplopen in deze voor een enorme economische impuls zou zorgen, staat ‘onze’ regering vooral op de rem. Dat neemt niet weg dat wij allemaal zelf een belangrijke bijdrage kunnen leveren: in ons stemgedrag, in onze omgang met energie, in het terugdringen van verspilling én door 2 dagen per week geen vlees te eten. (Één dag met zijn allen geen vlees eten, levert al een grotere bijdrage aan de reductie van klimaatgassen dan het stopzetten van het hele wegverkeer voor een jaar.) Waar het logisch is dat opkomende economieën (hopelijk slechts voorlopig) meer broeikasgassen gaan uitstoten, is het vooral aan ons in de rijke wereld om sterk te reduceren, te consuminderen.

b. De belangrijkste motor achter overbevolking blijkt (naast de invloed van godsdiensten) armoede te zijn. Overal in de wereld waar de welvaart toenam en er fatsoendelijke oudedagsvoorzieningen kwamen, liep automatisch het kindertal terug. Er is absoluut een grens aan het aantal mensen dat deze aarde kan dragen en van een redelijk bestaansminimum kan voorzien. Zeker indien we daarbij erkennen dat alle mensen evenveel recht hebben op een menswaardig bestaan. Het elders bestrijden van armoede en het bevorderen van kennis en goede sociale voorzieningen, is de bijdrage die wij hier kunnen leveren aan het stoppen van de bevolkingsexplosie daar.

c. Hoewel er ontzettend veel water op deze planeet is, is maar een zeer klein deel daarvan geschikt als drinkwater. 

d.

e.

Hoe deze verschillende trends elkaar versterken. 

Waar ligt mogelijk het ‘point of no return’?

Wat zijn de absoluut noodzakelijk veranderingen die we nu moeten inzetten?
Onder de bassis van deze crisiscluster ligt een veel fundamentelere misvatting; er bestaat alleen materie. De werkelijkheid is dat er alleen GEEST bestaat. Zie voor essentiele informatie hierover de diverse artiekeln op deze site en kijk vooral ook eenas op de pagina' links'.