Artikelen

  • Meditatie
  • Onderzoek
  • Depressie en kanker
  • Literatuur
  • Boek: "Heel zijn Leven"
  • Holisme en Wetenschap
  • Kanker; patentgeneeskunde      & alternatieven
  • Orgaandonatie? Waarom     niet!
  • Dwarsliggers
  • Voeding en Preventie
  • Orgaandonatie ? - waarom niet !

    Lees, om een goed beeld te krijgen van de eenzijdigheid waarin de reguliere gezondheidszorg zichzelf overwegend gevangen houdt, de artikelen “Holisme en wetenschap” & “Kanker: patentgeneeskunde & alternatieven” op deze site.

    Er is slechts bij een kleine groep mensen bekendheid met betrekking tot de goed onderbouwde bezwaren uit professionele hoek tegen het criterium ‘hersendood’. Omdat die ingaan tegen allerlei kapitaalkrachtige gevestigde belangen, worden ze weg gehouden bij het grote publiek.

    Geschiedenis.

    De grens
    Waar precies de grens ligt tussen leven en dood blijkt zowel medisch als juridisch helemaal niet nauwkeurig te bepalen. Bij zogenaamde hersendoden zijn alle vitale levensfuncties dus nog gewoon in tact. Alleen organen die nog vitaal zijn, lenen zich voor transplantatie. De wet heeft het over stoffelijke overschotten die beademd worden, maar bij stoffelijke overschotten blijkt beademing onmogelijk. Bovendien blijken die zogenaamde overschotten op medicijnen te reageren. De spijsvertering, de lever, de nieren, de bloedsomloop en het immuunsysteem werken nog, en een man kan zelfs nog een erectie krijgen. Ook na een maand kan een hersendood verklaarde vrouw nog een levende baby ter wereld brengen en moedermelk produceren. Hersendood verklaarde personen kunnen, of nog volledig herstellen, of zijn nog bezig met sterven. Bij hen is er wel degelijk sprake van leven en bewustzijn, ook al kunnen artsen dat niet meten. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat donoren tijdens de orgaanuitname alles voelen, zien en horen en dat zij die ervaren als een vreselijke marteling. Diverse geesteswetenschappers stellen dat de geest van de donor pas rust zal kunnen vinden als de orgaanontvangers overlijden en de energie uit die organen bij de gever terugkeert.

    Uit diverse enquêtes blijkt dat vrijwel alle mensen aangeven dat zij wensen dat hun stervensproces de volgende kenmerken omvat: ongestoord, rustig, in het eigen tempo, pijnloos én vooral . . . omringd door geliefden. Een groot aantal geeft bovendien aan daar spirituele begeleiding bij te wensen. Vrijwel iedereen die daar iets zinnigs over te melden heeft, ziet het sterven als een heel belangrijk proces, waarvan een mens de verschillende stadia het liefst zo bewust mogelijk moet kunnen doorleven. Zij zien het als een overgang naar een andere manier van zijn.

    Die hele transplantatiehorror gaat uit van de in de menswetenschappen nog steeds overheersende geloofsovertuiging dat er alleen materie bestaat. Ze is bovendien een ontkenning of verdringing van de dood en de waarde van sterven en de waardigheid die daar bij hoort. Personen die op een wachtlijst voor organen staan, zijn vrijwel uitsluitend nog gericht op het krijgen van een orgaan om hun leven een aantal jaren op te rekken. Er wordt namelijk geen enkel leven gered, want ook hun lichaam zal eens sterven. Door die hele eenzijdige gerichtheid kunnen zij zich helemaal niet bezig houden met acceptatie van de handicap, het ontdekken van de levensles die er mogelijk in schuil gaat, of de voorbereiding op een waardig sterven. Op die manier zijn ook zij dus slachtoffer van dit fundamentalistisch materialisme. Zo wordt een zorgvuldige stervensbegeleiding aan beide kanten onmogelijk; zowel voor de donor als de ontvanger. Een stervensproces duurt enkele dagen en neemt ook nog tijd in beslag na het stoppen van de hartslag.

    Literatuur:
    Renate Greinert: “Ongestoord sterven
    Tijdschrift Spiegelbeeld mei 2013
    www.today.com/id23775873/site/todayshow/ns/today-today_news/t/prnounced-dead-man-takes-miraculous-turn/#.URzzCmdT9lg
    www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=m4&s+m78&ss=P2173&l=NL
    www.orgaandonor-neen.nl
    www.stichtingisis.org/pdf/De andere kant van orgaandonaties. Wat de overheid niet vertelt.pdf
    www.evangelischefrauen-deutschland.de
    www.orgaandonatiejaofnee.nl/over-het-meisje-dat-niet-wilde-sterven/